Eşik’ten şiirler. Eşik’tekiler için şiirler.
ŞİİR Kategorisindeki Tüm Yazılar
Küçülüyor babam. Sıska bir ağacın dallarına benziyor kolları Yüzünde hüzünlü yorgunluklar Yasa bakan bir pencere gözlerinde Eti çekilmiş kollarında morluklar Seruma neden şiir katmıyorlar? Ancak şiirle kapanır bu yaralar Korkuları dökülüyor ağzından Sesi cılız bir kuş gibi havalanıyor On beş günüm kaldı mı acaba diyor Kapkara tüyler düşüyor üstüme Ancak şiirle kapanır bu yaralar Dert dolu hastane odalarında Neden şiir...
DEVAMINI OKU
Yazabilsem rahatlayacağım İçimde patlamamış mısır taneleri gibi birikmeyecek bu acılar Şehir umuda hasret. Kendimi aradan çıkarsam gerçekle kavuşacağım. Kullanılmayan nesneler gibi birikmeyecek içimde bu acılar. Şehir ağaca hasret. Kendimi aradan çıkarsam ormanla kavuşacağım. Yazabilsem rahatlayacağım. Bir yazabilsem. Rahatlayacağım. Bu gece sana kalksın bütün kadehler ölüm Çocukluk aşkım Unutamadığım sevgilim Sırtımı okşamayı bırak artık Yüzüme bak Konuş benimle Çek gölgeni çocuk...
DEVAMINI OKU
Aslında bir orman burası ne çok çiçek ne çok ağaç Kahkaha da var gözyaşı da Aslında bir sır burası ne çok kapı ne çok perde Anahtarlar ve tutacak eller gören de var gözeten de Aslında kavuşanlar hep burada kavuştular çatı da var tuğla da Zilini çaldık , içeri aldılar gel dediler gel dön dediler dön gör dediler gör Gittim, döndüm,...
DEVAMINI OKUÖlü bedenimi yıkadım bugün.Cansız ayaklarımı güllü sularla ovdum,soğumuş karnımı sıcak köpüklerle yuğdum.Artık uçları kırılmayacak saçlarımıöpe koklaya taradım.Gözüme hiç sabun kaçırmadım.Canımı hiç acıtmadım.Bir ölü, yıkanırken ne kadar sessizse o kadar sessizdim.Bir ölü yıkanırken ne hissederse bugün hissettim.Beni seven ellerimin döktüğu su,başımdan süzülürken, ağladım,sessiz bir ağıt yaktım.Yaşam ayakta tutmaktır ölümlüyü, demiş biri.Ölüm, yaşamda olmayandır.Ama ben ordaydım.Hem ölüydüm hem diri.Böylece en çok korktuğum...
DEVAMINI OKU
Düşerken yıldızlar tuttu beni yaslarımdan Bir bebek gibi şifalı kollarda dolaştım Bildiğim ne varsa bıraktım “Ay” benim için şarkılar söyledi. Gökyüzü evim gibiydi. Kemiklerimde ılık bir rüzgâr esti Kalbim bir vadi oldu Yemyeşil ve genişti Düştüğümü sanırken kuşlar Gözyaşlarımı öptü bulutlar Bir ağıt yaktım Ve usulca ayağa kalktım.
DEVAMINI OKU
Beyaz Kanatlar Gözyaşlarım düşerken beyaz kanatlara Devasa bir yas bulutu kararıyor havada Göğün ince damarlarında dolaşırken ışık Şefkat dolu bir yağmur başlıyor Bulut patlıyor sonra Ağlıyor doyasıya Beyaz kanatları sakın unutma Dokunuşları tüy kadar hafif Sesleri pamuk yumuşaklığında Sırtında dolaşan şifayı hatırla İyileşmek o kanatların altında Ve inanmak Başka bir dünyanın mümkün olduğuna… (Yas ve Ölüm Festivali’ne…)
DEVAMINI OKU
Umut bitmez yavrumUzundur şefkatin koluGözyaşı çoktur doğruEksilmez sevinçlerin de bereketi Umut bitmez yavrumSevgi çekmez elini dünyadanUzundur şefkatin koluTemiz kalpler bilir bunu Umut bitmez yavrumKaranlığın ortasındaBunu mutlaka hatırla Gözyaşları sel oluncaAcına sırtını yaslaBekle doğmasını güneşinParlak ışıklarla yıkanŞefkatin uzun kollarındaİyileş zamanın geniş ovasında Nazlı Akın
DEVAMINI OKU
Bana bir şiir yolla Dayanmam için Siyah bir kurdele taktım yakamaYas üstüne yasYol verdim gözyaşlarımaYas üstüne yas Bana bir şarkı yollaİhtiyacım var dayanmayaGörmem gerek güzel şeyleriTutunmam gerek hayata Bana bir şiir yolla mutlakasözcüklerin uyumuKıvrılsın, yol bulsunBetonda açan sarı çiçek gibiHizaya getirsin beni. Bu sertlik çok fazla ruhumaBana mutlaka bir şarkı yollaTutunmam gerek hayata. Nazlı Akın
DEVAMINI OKUYontulan eskilerin koca kayası. Falezlerden aşağıya vurur dalga sesleri. Gel-gitlerinde birikmiş un ufak, anılar gibi kum taneleri. Avuçlarımızda sıktık, Hapsetmeye çalıştık biz zamanı. Oysa birazcık yavaşlatsaydık yeterdi, ters düz olmazdı kum saatleri. İnsan sürüleri göç etti, Hep biraz güneyimize. Tepede yağmur sezen martılar gibi Hep biraz alelacele. Kış ortasında tanıştık, Hazmetmeye çalıştık biz yalnızlığı. Oysa birazcık daha bölüşebilseydik kavgalarımızı yeterdi,...
DEVAMINI OKU
Toynaklı yalnızlığımSessiz olmayı öğreniyorHız kesiyor öğrendikçeYavaşlıyor adımları Yalnızlığım çılgın bir kuş gibiKanat çırpıyor.Beyaz tüylerindenMelekler geçiyor. Süzülüyor kokular havadaDenizden gelen rüzgârlaBurnuma doluyor. Bir martı çığlık atıyorYalnızlığım toynaklıMartıya uymuyor istese de… Sessiz olmayı öğreniyor. Nazlı Akın
DEVAMINI OKU
