Farklı toplum ve kültürlerin ölüme ve yasa yaklaşımına dair kaynaklar
YAS ve ÖLÜM BİLGELİĞİ Kategorisindeki Tüm Yazılar
Beyaz Kanatlar Gözyaşlarım düşerken beyaz kanatlara Devasa bir yas bulutu kararıyor havada Göğün ince damarlarında dolaşırken ışık Şefkat dolu bir yağmur başlıyor Bulut patlıyor sonra Ağlıyor doyasıya Beyaz kanatları sakın unutma Dokunuşları tüy kadar hafif Sesleri pamuk yumuşaklığında Sırtında dolaşan şifayı hatırla İyileşmek o kanatların altında Ve inanmak Başka bir dünyanın mümkün olduğuna… (Yas ve Ölüm Festivali’ne…)
DEVAMINI OKU
İçinde bulunduğumuz devre üstünü kara bir perdeyle örtmeseydi, “ölüm ve yas” bir festival başlığının merkezinde kolaylıkla yadırganabilirdi. Bu iki kavramı normalleştirme, yeniden görünür hale gelmelerine yardımcı olma niyeti; Yas ve Ölüm Bilgeliği Platformu’nun bir parçası yaptı beni. Yıllardır yerini bilmediğim bir eve dönme arzusuyla doluyum. Yatacak bir yatağa sahip olmak, öksüz ve evsiz hissetmenin önüne geçmiyor. Belki de üç kez...
DEVAMINI OKU
“Ölüm, herkesi eşit kılar.” Seneca (M. E. Saraçbaşı, 2001: 361) “Dünyaya geldiğimiz gün bir yandan yaşamaya, bir yandan ölmeye başlarız.” Montaigne (M. E. Saraçbaşı, 2001: 360) “Yaşam varsa, ölüm de vardır.” Yüan Mei (M. E. Saraçbaşı, 2001: 245) “Var olmak ölümün huzurunda olmak demektir.” (Bollnow, 2004: 103) Belli konu başlıklarında okumalar yapınca arama motorları ve sosyal medya platformları benzer temaları...
DEVAMINI OKU
“Bilgeliğin kaynağı hemen şu anda bize olanlardır.” (Pema Chödrön ) En büyük korkum bir gün ilhamın beni terk etmesi. Biliyorum ki aklıma ansızın düşen fikirler, zihnime hücum eden parlak cümleler; hemen şu anda bana olan en büyülü şey. Dünyada olup bitenlerin yası, yaratma cesaretimi benden alacak diye uykularım kaçıyor bazen. Esin perisinin o tatlı rüzgârla kulağımdan içeri bıraktığı fısıltıları işitemiyorum. Benim...
DEVAMINI OKU
Sevgili Berna’nın kitabı “Ölüm Yaşamın Mührü” raflarda yerini aldı. Kitap, “Yaşamaya nasıl başlayabilirim” sorusuyla başlıyor. Ve o sarsıcı cümleyle devam ediyor: “Ölümü anlamak için nasıl yaşadığımızı anlamak gerekiyor.” “Ölümün hayatın parçası olduğu hakikati”, kitabın omurgası. Berna benim için çok kıymetli bir yazar. Kendimi hatırladığım günden beri ölümü konuşmak, sohbetlere dahil etmek istedim ama hep yalnız hissettim. Yas ve Ölüm Bilgeliği...
DEVAMINI OKU
Ölüm ve yasa dair “konuşma, anlatma” arzusu duyan ama yalnız hisseden çok sayıda insan olduğunu biliyorum. Bazen öyküler, şiirler, kâğıda dökülmüş kişisel yaslar, “Hiç de yalnız değilmişim” hissiyle sarmalar bizi. Bunu kendimden biliyorum. Köpeğim öldükten iki gün sonraydı. Perişan haldeydim. Didem Madak’ın “Ah’lar Ağacı” isimli şiir kitabını aldım ve rastgele bir sayfa açıp okudum. Çıkan dizeler şöyleydi: “Muhabbet kuşumuz öldü....
DEVAMINI OKU
“Çok korkuyorum Eşkıya! Beni bırakma… Çok korkuyorum! Çok…” “Korkma! Sadece toprağa gideceksin. Sonra toprak olacaksın. Sonra sularla birlikte bir çiçeğin bedenine yürüyeceksin. Oradan özüne ulaşacaksın. Çiçeğin özüne bir arı konacak. Belki ,belki o arı ben olacam.” – Erkan Oğur (Eşkıya Filmi) Bazı filmler vardır sadece tek repliğiyle hafızalarda yer edinir. O repliği söylemek bile o filmin hangi film olduğunu anlamamıza...
DEVAMINI OKU
İçinden geçtiğimiz bu zor günlerde ben de zaman zaman bir yaprak gibi savruluyorum ve kalbime yerleşemiyorum. Zihnime yapışan düşüncelerle kendi kafamın içinde bir hapis hayatı sürdüğüm de oluyor. “Yas ve Ölüm Bilgeliği Platformu” paylaşımlarıyla, yavaşlamama, nefes almama yardımcı oluyor. Sevgili Berna ve Filiz’in açtığı bu alanda uzun zamandır gönüllü olarak çalışıyorum. Berna’dan ölüm doulalığı eğitimi aldığım gün itibariyle ölümle ilişkim...
DEVAMINI OKU
“Yas fobisi ile dolu, ölümü reddeden bir toplumda yaşıyoruz. Sonuç olarak yas ve ölüm, psikolog Carl Jung‘un gölge dediği şeye indirgenmiştir. Gölge, hayatımızın tüm bastırılmış ve reddedilmiş yönlerinin deposudur. Yas ve ölümü gölge taraftan çıkarmak bizim ruhsal sorumluluğumuz kutsal görevimiz,” diyor Francis Weller. Eşik Dergi, “yası ve ölümü”, ışık alan, görünür bir yere taşımak için doğdu. O boş beyaz kâğıdın, nasıl büyülü...
DEVAMINI OKUAhh Ademoğlu! incir ağaçlarının buz kestiği bir Şubat gecesi güneşin bulutlara sarınıp saklandığı, toprağın beyaza büründüğü zemheri karanlığında doğurmuş Magdalalı Meryem beni, bundandır gecelerin kışına meyledişim… yeniden doğuşu Mart’a saklamış belli ki… kışın ayazı ıstırabın ateşi ile kesmişler göbek bağımı makası da kör dillerle bileylemişler belli ki… oysa; yalan ağız kenarlarında yuva yapmış biley tutmuyor dilleri… öz’ünü istedim herşeyin, oysa...
DEVAMINI OKU
