SELA

,

| 18/02/2022

günü geceye döküyorum

akşamla yatsı arasında

musalla gibi aydınlık kamer

yel değmiş eteklerine

dudaklarım ağır yaralı

merhem tutmuyor

uçuklamış parmak uçlarım

tutsak kalıyor kelimeler

bir kavak ağacının sığlarında

pusuya yatmış buz kütleleri

soğuk kaynıyor kazanlar okyanusta

yarasalar tekbir veriyor 

vakitsiz okunuyor sela

çırılçıplak kalıyorum

musalla gibi aydınlık kamer

ve

can’ım cansız bedenimden 

firar etmek istercesine 

kırıyor kemiklerimi

terk edip giden gölgenin ardından…


Yazan:

Aylin Tamakan

1977 İstanbul doğumlu ancak aslen Arnavutum. Okumayı ve yazmayı çok seviyorum. Bu hayattaki en büyük arzum gelişmek ve kendi tekamülümü başka bir bedene bırakmadan kendimde tamamlamaktır. Gelişmek en başta arzu, inanç, sabır ve büyük emek gerektirir ama en çok da tutku. Çünkü Aşk, tutkudur. Tutku duyduğun her şey de AŞK. Yaptığımız ve yapmadığımız her şey de tutku olduğunda AŞK da SEVGİ de doğar güneş gibi. Aşk' a tutkuluyum, Edebiyata aşık. Ağaca, çiçeğe, denize, dağa, taşa, Ay'a, hayata, insana, şiire, şaraba, rakıya, sigaramdan çıkan serseri dumana ve dahasına... Bu sebepten hakkımda bilinmesini istediğim en önemli şey, şiiri ve sevmeyi çok sevdiğimdir...

İlginizi Çekecek Diğer Yazılar

İlginizi Çekecek Diğer Yazılar (AI)