Virginia Woolf’a (25/01/1882 – 28/03/1941)
Kulağım radyoda
Gökyüzüne uçuyor binlerce nota.
Dolunaya doğru
Dolunaya
Düşüme geliyor Virginia
Elinde yarısı içilmiş bir sigara
İnce boynuna yapışmış ıslak saçlarla
İmge dolu bir geceye gebeyim
Ölüm tekmeliyor derimi
Kulağım radyoda
Aklımda boynuna yapışan saçları
Taşıyor şiir yatağı
Bir bebek doğuyor akça pakça
Katrana yapışmış bir şiirim şimdi asfaltta.
DUYURU, EŞİK, YAS ve ÖLÜM BİLGELİĞİ
13/06/2023
Ölüm ve yasa dair “konuşma, anlatma” arzusu duyan ama yalnız hisseden çok sayıda insan olduğunu biliyorum. Bazen öyküler, şiirler, kâğıda dökülmüş kişisel yaslar, “Hiç de yalnız değilmişim” hissiyle sarmalar bizi. Bunu kendimden biliyorum. Köpeğim öldükten iki gün sonraydı. Perişan haldeydim....
DEVAMINI OKU
koyu koyu şiirlerim var siyah siyah kokan bana dair sana dair öldürmeyen acılara dair akşamdan geceye süzülen yılan iğnesi çürük akrep kadar siyah… koyu koyu duygularım var mesela gürül gürül soluk soluğa ispiyonlamak için fingirdeyen kelimelerim fişlediğim cümlelerim kadar siyah...
DEVAMINI OKUAy bir yüzü aydınlık bir yüzü karasında gecenin “her şeye varım” diyor yakamozlar Ay’ın şavkı vurduğunda kaçışırlarken kıyısından toplarken gülüşlerini uzanıyorum usanıyorum uslanıyorum gel-git çekiminde kum çiçekleri kum çökmesi sağarken geceyi zerk ederken zehrini deniz kabukları uyanıyor avuçlarımdan sızıp kıvrımlarında...
DEVAMINI OKU
