Marš Mira: Bazı Yürüyüşler İçimizde Biter

“Bazı adımlar hiç ses çıkarmaz ama yeri sarsar.Sadece yürümüyor, bir belleğin içinden geçiyorduk.Bazen yas, sadece birinin sessizce yanında oturmasıdır.Doğa, insanın unuttuğunu unutmamıştı.Bazen bir kelebek bile hatırlar.Bazı yürüyüşler, içimizde bir yer tamamlanınca sona erer.” 2017 Temmuz’unda Marš Mira yürüyüşüne katıldığımda, bu yolun beni yalnızca Bosna’nın dağlarından Potočari şehitliğine değil, içimde yıllardır sessizce akan ama adını koyamadığım bir yere götüreceğini bilmiyordum.Yürüyüş başlamadan...

DEVAMINI OKU

Bazı Sonralar Hiç Gelmez

Bazı sahneler filmden değildir, hayattan alınmıştır. O sahneleri izlerken insan gözünü kırpmadan bakar, çünkü orada bir yere dokunur. Hatırlatır. Sızlatır. Belki geçmiş bir cümleyi. Belki hiç kurulmamış bir ihtimali. “Perfect Days” filminde böyle bir sahne var. Japonya’da tuvalet temizleyerek yaşayan Hirayama, düzenli, sessiz ve tekdüze bir hayata sahiptir. Her gününü aynı saatte uyanarak, aynı kahveyi içerek, aynı ağacın aynı tarafından...

DEVAMINI OKU

Eşlik Etmenin Sessiz Yükü

Bazı anlar vardır, zamanın akışı durur, saatler ilerler ama anlamını yitirir, gün değişir ama fark edilmez. Sen bir odanın içinde sessizce oturursun, bir nefes kadar yakınsındır ama belki de kilometrelerce uzaktasındır. Oradasındır ama aynı zamanda değilsindir. Eşlik etmek bazen hiçbir şey yapmamaktır. Konuşmamak, açıklamamak, çözüm üretmemektir. Sadece orada olmaktır. Bazen bir odada oturursun, sessiz, hareketsiz. Karşındaki kişi konuşmaz, sen de...

DEVAMINI OKU