Eşik e-dergi’nin tüm yazıları
EŞİK Kategorisindeki Tüm Yazılar
Şiir, kız kardeşidir ölümün. Âşık, kuyuya iner Tepside yüreği Kanında cesareti Kızı ister. Ölüm verir mi şiiri Aşığın canını yoklamadan? Şah damarına batar tırnakları Bakmalı, kalbi sağlam mı? Kızın elleri kınalı Beyaz gelinliğine damlar Aşığın gülden kanı.
DEVAMINI OKU
Evet. Ölüm. Telâffuz edildiğinde bir anda herkesin kulak kesildiği, kimin başına geldiği ya da nasıl geliştiğine dair bilgi almak için dinlemeye koyulduğu o büyük olay. Sizce o kadar da büyük bir olay mı sahiden? İlk ve son kez deneyimlediğimiz bu önemli deneyim binlerce milyonlarca yıldır dünyanın her noktasında defalarca kez yaşanıyor. İnsan topluluklarının yaşadığı her yer ise bu kaçınılmaz deneyimi...
DEVAMINI OKU
Sabah, geç uyanınca telaşla başladım güne.Tam evden çıkarken son kez baktım aynadan kendime.Göz göze geldim aynadaki gözlerimle.Sanki bir şey anlatıyorlardı bana sessizce.En son ne zaman dikkatlice baktım aynaya, kendime, gözlerimin ta içine.Saç, baş mı düzeltilir, makyaj mı yapılır aynada sadece?Peki, neydi beni gözlerime bakmaktan alıkoyan? Gözlerime nasıl bakarım aynalar olmadan?Yoksa korkuyor muydum gözlerimde göreceğim hüzünden?Kaçıyor muydum kendimden?Hâlbuki baksam gözlerimin içine,...
DEVAMINI OKU
Anadolu kültürü eşiklere ve bunlara ilişkin ritüellere ev sahipliği yaptı yüzyıllarca. Günümüzde ise bu zenginliğin ancak izleri kaldı. Ama umutvâr olmak mümkün.
DEVAMINI OKUBazen aynaya bakıyorum, benden bir bok olur mu diye. Bazense aynada gözlerime bile bakamıyorum, kaçırıyorum. Utanç dolu ve hüzünlü, artık kırışmış. Yaşlanmış göğsümdeki ağarmış kıllara bakıyorum. Daha aşağıda hafif göbek. Biraz daha sarkmasına var henüz. Ölmek için genç, devam edebilmek için yaşlıyım. Sabah erken. Tıraş olacağım, her sabah yaptığım gibi. Artık hazırlanacağım bir işim yok ama yine de her sabah...
DEVAMINI OKUİlk nefese tanıklık edenleriniz var mı? Bir canlının dünyaya gözlerini açtığı, nefeslendiği anlara? İnanılmaz bir neşe ve coşku saçar etrafa. Yeni bir nefes, yeni bir candır. Kendiliğinden umutları canlandırır. Her şeyin küçüğünün, saf ve savunmasızının ayrı bir sevilme kapasitesi vardır kendiliğinden. Mesela köpek, kedi yavruları, bayılırız onların sarsak, minik tatlı hallerine. Öyle sevimlidirler ki! Sevgi, sevimli olanı sevmek midir? Sevimli...
DEVAMINI OKU“Sonbahar değil, dirençlerimiz üşütüyor içimizi.” Lodos ya, İstanbul hep yanar! Göğün rengi, şeftaliden kızıla doğru çalarken derin bir hüzün kapladı kadının içini. Sonbaharın son günleriydi. Eskimeye yüz tutmuş bordo kadife kanepenin uyuşukluğuna bırakıverdi kendini. Ne çocukların okuldan eve dönerkenki neşesi, ne de arabaların sabırsız korna sesi ilgilendiriyordu onu. Bahçedeki akçaağaca tutunup kalmış olan tek yaprağa uzun uzun baktı. Yaprak onu...
DEVAMINI OKU
Arabanın homurdayan sesini duydum. Tam arkasındaki kısa rampaya geri geri ilerleyişini ve tozlu yoldan kalkan zerrecikleri gördüm güneş ışığında. Arabanın kapalı camları yavaşça aşağıya indiler ve hüzünlü sallanan eller dışarıya çıkıverdiler. Benim küçük ailemin elleriydi onlar. Öylece kalakaldım siyah gri karışımı, mozaik desenli fayans döşenmiş balkonda. O an, o kısacık an, tüm dünya sessizleşti. Tüm canlı mahlukat yok oldu ve...
DEVAMINI OKU“Kadınlar Şifadır” kitabında Filiz Telek’in çevirisi olan ‘’Yas Kuyusu’’ isimli şiirden esinle başladığım bu yazıyı, en uzun geceyi bir grup varlıkla birlikte şiirlerle geçirmemizin ilhamıyla bitirdim. Ancak yazının sonunda fakettim ki “Kadınlar Şifadır” kitabının örüntüsü olan labirent ile de koyun koyunaymışım meğer. Sevgili okuyucu, bu yazı önüme ekmek kırıntıları koyarak çekti anlayacağın beni kendine. Parmaklarıma yazdırdı kendini. Ve olmak istediği...
DEVAMINI OKU
Gitmek ve kalmak arasında bir saniyesi zamanın bir teli saçının ya da eşiği kapının yoktu... Sağanak yağmur vardı. Binlerce teline değer saçlarının ıslatır ferahlatır üşütür öyle düşerdi yerküreye. Arasında gitmek ve kalmanın ıslak, ferah, üşümüş saçların vardı...
DEVAMINI OKU
