“Ölümü nasıl karşılamalıyım?” sorusu dikkatimi çekti bir metnin içinde. Metinde ona yakın soru vardı. İlk önce özellikle bu soruyu görmezden gelmek istedim. İç sesim susmadı tabii. Nasıl yani dedim içimden! Misafir mi bu, karşılayalım o zaman!
Aldım elime kalemi yazmaya başladım. Bakalım neler fışkıracaktı bu sesin içinden.
Karşılamak kelimesine takılmıştım. Zihnim bu kelimeyi sadece misafir, sevdiğin birini karşılama ile eşleştiriyordu. Yani benim için sevinç, heyecan, sıcaklık, merak duygularının karışımıydı.
Peki, bu kelime ölüm ile bir araya gelince nasıl olurdu? Ölüme de tek başına bakmak istedim. Benim için cansızlık, bir daha yaşamımda olmaması, özlem, hüzün, sevinç (nasıl yani?), kötü bir şey ( o yüzden mümkünse oraya hiç bakmayalım), donukluk demekti.
Birini karşılamak benim için ön hazırlık da içeriyordu. “Onun için” özenmek, emek vermek. Yani ölümde böyle bir şey miydi? Hiç düşünmemiştim.
Ölüme baktığımda sevinç de geldi aklıma. Çünkü ölümü bir insanın ölümü gibi düşünmedim. Kelime olarak bende var olanı açtım. Kelime olarak baktığımda eğer hoşuma gitmeyen bir şey hayatımdan çıkacaksa (örneğin; sağlıksız beslenme hali) bu benim için sevindirici, kutlamalı bir şey. Aslına bakılırsa sağlıklı beslenme için de bir hazırlık, emek, ufak ufak hayata geçirme pratikleri gibi şeyler yapmalıydım.
Tüm bunlar aklımda uçuşurken peki, “Ölümü nasıl karşılamalıyım?” sorusuna tekrar odağımı getirdiğimde ben bunu hiç düşünmemiştim, düşünmemeliydim, o yokmuş gibi bir yerde olduğumu fark ettim. Aslında hem kutlamalı hem de yaslı bir yermiş.
Bunun bende cevabı şuan hazır değil. aynı zamanda kolay da değil. Fark etmek ilk etapta benim için güzel bir adım. Bir sonraki adımımı henüz bilmiyorum. Bu konuyu biraz içimde çevirmeliyim sanırım. Benim içimde bir şeyler netleştikçe eminim bir sonraki adımda gelecektir.
Bunları yazarken içimde şu da canlanıyor. Böyle kötü bir şeyi, ya da olumsuz bir konuyu deşmeye gerek var mı? Hayatımın bu döneminde bakış açımı iyi/kötü, doğru/yanlış değil de, olan ile ilişkim nasıl’a bakmaya yöneltmeyi pratik ediyorum. Benim kendimi tanıma sürecimi geliştiren bir adım. O yüzden bu soru da hayatıma şu an gelmiş, hoş gelmiş.
