Kral Ölüyor, Ionesco ve Geçicilik

KRAL: Bensiz,bensiz. Bensiz gülecekler, yiyip içecekler, mezarımın üstünde dans edecekler… Beni hatırlasınlar, benim için ağlasınlar, öldüm diye ümitsizliğe kapılsınlar. Bütün tarih kitaplarında benden bahsetsinler, adımı ebediyen ansınlar. Herkes hayatımı ezbere öğrensin. Öğrenciler ve bilginler krallığımdan, kahramanlıklarımdan gayri bir şeyle meşgul olmasınlar… Uçaklara, gemilere, el arabalarına, otobüslere benim adım konulsun…Herkes için bir tek soyadı olsun: Be. Beranje… Ebediyen anılayım, şefaat benden...

DEVAMINI OKU

Ali

Yazan: Gülfer Öztürk Özcan Gülfer Öztürk Özcan’ın küçük kardeşi Ali, 17 Ağustos depreminde görev başında şehit olmuştur. Aşağıdaki özlem yüklü yazıyı bugün paylaşarak, 17 Ağustos depreminde ölenlere rahmet, yakınlarına sabır diliyoruz. Biz aslında çok iyi kafadarmışız Ali… 23 yıl sonra adını söyleyebiliyor ve yazabiliyorum artık. Meğer ne çok özlemişim adını söylemeyi, bunu kendime neden yapmışım? Bu güzel adı anmayarak, kendimi...

DEVAMINI OKU

Eşik Dergi

“Yas fobisi ile dolu,  ölümü reddeden bir toplumda yaşıyoruz. Sonuç olarak yas ve ölüm, psikolog Carl Jung‘un gölge dediği şeye indirgenmiştir.  Gölge, hayatımızın tüm bastırılmış ve reddedilmiş yönlerinin deposudur. Yas ve  ölümü gölge taraftan çıkarmak bizim ruhsal sorumluluğumuz kutsal görevimiz,” diyor Francis Weller.  Eşik Dergi, “yası ve ölümü”, ışık alan, görünür bir yere taşımak için doğdu. O boş beyaz kâğıdın, nasıl büyülü...

DEVAMINI OKU

Toynaklı Yalnızlık

Toynaklı yalnızlığımSessiz olmayı öğreniyorHız kesiyor öğrendikçeYavaşlıyor adımları Yalnızlığım çılgın bir kuş gibiKanat çırpıyor.Beyaz tüylerindenMelekler geçiyor. Süzülüyor kokular havadaDenizden gelen rüzgârlaBurnuma doluyor. Bir martı çığlık atıyorYalnızlığım toynaklıMartıya uymuyor istese de… Sessiz olmayı öğreniyor. Nazlı Akın

DEVAMINI OKU

Zehir

Hayal kurdum sevgilim.  Bizim evimiz, aklımın içi Tattım, öldüm güzelce Dudaklarındaki şiiri. Hayal kurdum sevgilim Öptün gözyaşlarımı İki sözcük fısıldadın. Zehirliydi işte Tattım, öldüm güzelce. 

DEVAMINI OKU

Korku

Korkuyoruz. Sevginin yatıştırıcı doğasından. Terk edilmekten korkuyoruz.Unutulmaktan. Hakkımızda konuşulmasından. Kilo almaktan. Çirkinleşmekten. Rekabet edememekten. Yalnızlığın acılaşmış tadı damağımızda, “bağ kurmaktan” korkuyoruz. Dostluklardan. Samimi sohbetlerden. Büyümekten. Sorumluluk almaktan.Yakınlaşmaktan. Bir başkasının, kalbimizin en kuytu köşesini görmesinden. Gerçeklerden. Uzun yollardan korkuyoruz en çok. Kestirmeden kaçarken, yolculuğun tadına varamıyoruz. Hayal kurmaktan korkuyoruz. En büyük düşümüzü hatırlamaktan. Hatırlarsak, başarısız olmaktan. Düşmekten. Alaycı gülümsemelerden. Sevmekten korkuyoruz. Çok biliyoruz ya. Bilince “lider” oluyoruz. Aklı...

DEVAMINI OKU

Yaşlı Çocuk

9 Nisan Cumartesi günü ölen tüylü sevgi bohçası Tango’ya. Uzak duramıyorum. Yakınında da kalamıyorum. Ölüm, içimden geçiyor. Nefesi düzensiz, titriyor, vücudu kasılıyor. Can çekişiyor.  En çok kalbimde hissediyorum çektiği acıyı. Göğsüm sıkışıyor, nefesim hızlı! Zamanın ağzı öyle büyük, dişleri o kadar keskin ki! Bebekti eve geldiğinde. Tek kulağını kırmışlar fişlerken. Sokakta eziyet görmüş. Aç ve susuz kalmış. Korkak biraz da....

DEVAMINI OKU

Ruhunu En Son Ne Zaman Yıkadın?

9 Nisan Cumartesi günü evimizin tüylü çocuğu Tango’yu toprağa verdik. Oğlumun  yasını tutarken, bu yazıyı yazmak boynumun borcu oldu.  Yas sürecindeki insanlar tahmin ettiğinizden daha hassas oluyor arkadaşlar.  Eğer hiç yas tutmamış, ölüm hakkında kafa yormamış biriyseniz,  bu insanlara ne söylediğinize, ne yazdığınıza çok dikkat etmelisiniz.  Eminim kalp kırmak istemezsiniz.  Fark ettiğim en önemli şey şu oldu: Daha önce hiç yas tutmamış olanlar, benzer bir...

DEVAMINI OKU

Yasın Yolları

Yasın yolları bozuk ve taşlı Yürünmez öyle telaşlı Tabanın acıyacak, kanayacak Derin pul pul olacak! Ve göremezsin önünü Sis kaplamış dört yönü Kırık kalbin eşlik edecek adımlarına Öğreneceksin görmeden yürümeyi İsteyerek kapayacaksın gözlerini Ve o tuzlu damlalar Dinmeyen hıçkırıklar Geliştirecek sevme yeteneğini Yasın yolları bozuk ve taşlı Yürünmez öyle telaşlı Nazik ol o yoldan gidenlere karşı  “Güçlü olmasını” söyleme Tavsiye...

DEVAMINI OKU

Virginia

Virginia Woolf’a (25/01/1882 – 28/03/1941) Kulağım radyoda Gökyüzüne uçuyor binlerce nota. Dolunaya doğru Dolunaya Düşüme geliyor Virginia Elinde yarısı içilmiş bir sigara İnce boynuna yapışmış ıslak saçlarla İmge dolu bir geceye gebeyim Ölüm tekmeliyor derimi Kulağım radyoda Aklımda boynuna yapışan saçları Taşıyor şiir yatağı Bir bebek doğuyor akça pakça Katrana yapışmış bir şiirim şimdi asfaltta. 

DEVAMINI OKU